Zet deze muziek op
Zet voor je dit verhaal leest even Take the ‘A’ Train van Duke Ellington op. De swingende jazz en het metro‑ritme passen precies bij de route die je straks maakt: van de Lower East Side naar de galeries van SoHo.
Van vergeten Parijse straatjes tot fotokopie‑kunst en commerciële galeries in SoHo: zo ontdek je New York door de lens
Blog 60
Wie New York zegt, denkt aan het Met en het MoMA. Maar in een onopvallend hoekpand op de Lower East Side vertelt het International Center of Photography een ander verhaal: over oude spoorlijnen in Ivoorkust, fotokopieën en vergeten straatbeelden van Parijs.
Boven is het stil. Een Parijse fotograaf, Eugène Atget, voert je terug naar rond 1900, met beelden van smalle straatjes, elegante voorbijgangers en het dagelijkse leven tijdens de belle époque. In vitrines liggen tijdschriften, boeken en brieven; aan de muren hangen de vintage prints die Berenice Abbott ooit uit Parijs meenam.
De zalen tonen niet alleen straatjes, parken en etalages, maar ook hoe één fotograaf – Abbott – ervoor zorgde dat deze beelden niet in een archief verdwenen, maar in musea en fotoboeken over de hele wereld belandden.
Architectuur van het ICP: white cube met rauwe rand
Het ICP voelt als een klassieke white cube: hoge, glad gestucte muren, een grijze betonnen vloer en een open ruimte waarin de zalen in elkaar overlopen. Boven je hoofd lopen metalen roosters en leidingen langs het plafond, waardoor de zalen iets industrieel‑ruws houden. De foto’s hangen ruim, met veel adem tussen de prints; je ogen kunnen direct van wand naar wand springen, zonder afleiding van decor.
Latitudes in ICP: François‑Xavier Gbré en Ivoorkust
Bij Latitudes volg je met François‑Xavier Gbré de oude spoorlijn door Ivoorkust. Zijn foto’s van verlaten stations, overwoekerde rails en stille perrons laten zien hoe koloniale infrastructuur nog steeds doorwerkt in het landschap. Een koele kijk op plekken waar verleden, politiek en alledaags leven in één beeld samenkomen.
Hard Copy New York: fotokopie als kunst
Hard Copy New York is een groepstentoonstelling waarin vijftien fotografen hun werk bewust door de kopieermachine laten halen. De korrel, strepen en grijze vlakken van de Xerox worden een extra laag over beelden van onder anderen Stephen Shore en Ryan McGinley.
In plaats van perfecte museumprints zie je tastbare, soms bijna rommelige vellen papier die je eraan herinneren dat fotografie ooit vooral iets was dat je in handen hield – voordat alles op je telefoon verdween.
Met de metro naar SoHo: van museum naar galeriewijk
Na een uur merk je dat het drukker wordt: een schoolklas schuifelt langs, een paar andere fotografieliefhebbers fluisteren bij de bijschriften. Dan verlaat je het museum en pak je opnieuw de metro. Een paar haltes verder sta je in SoHo, de wijk waar fotografie en kunst uit de tentoonstellingen opeens een concreet stedelijk decor krijgen.
Kunstgaleries in SoHo: wandelen langs West Broadway en Prince Street
De voormalige pakhuizen rond West Broadway en Prince Street zijn gevuld met galeries; achter elke gietijzeren gevel hangt weer een andere visie op de stad. Hier kun je eenvoudig van galerie naar galerie lopen: een kleine coöperatieve fotogalerie op de ene hoek, een commerciële kunstgalerie met grote namen een paar deuren verder.
Op loopafstand van elkaar vind je drie galeries die een omweg waard zijn:
Beste fotogaleries in SoHo: Russeck, Sorrel Sky en Park West
- Russeck Gallery – Een commerciële galerie die sterk inzet op fotografie en werk van bekende namen, in een klassieke white‑cube setting. Hier zie je vooral groot, ‘af’ werk dat duidelijk bedoeld is voor verzamelaars.
- Sorrel Sky Gallery (met David Yarrow) – In de SoHo‑locatie aan 419 West Broadway ligt de nadruk op de dramatische zwart‑witfoto’s van David Yarrow, vaak met wilde dieren of zorgvuldig geënsceneerde scènes. Zijn beelden voelen filmisch en spektakelachtig; na Atgets stille straten is dit de overtreffende trap qua schaal en effect.
- Park West Gallery / Park West Museum & Gallery – Deze organisatie combineert museumachtige presentaties met verkoop, onder meer in New York en via cruiseschepen; in SoHo tref je een mix van moderne kunst, grafiek en toegankelijke fotografie. De sfeer is minder alternatief dan in een kunstenaarscoöperatie, meer gericht op een breed publiek dat wil kijken én kopen.
Van ICP en SoHo terug naar het New York van alledag
Als je uiteindelijk de Picasso’s, Dalí’s en zelfs een aantal verdwaalde Rembrandts achter je laat in Park West Gallery, voelt de stad weer even heel gewoon. Buiten wachten taxi’s, foodtrucks en forenzen met koptelefoons.
In je hoofd schuiven de beelden van Atget, Gbré en Yarrow nog één keer langs – van Parijs rond 1900 tot de savanne en de straten van New York – wanneer de deuren van de metro sluiten.
In het kort over ICP en de galerieën in New York? Ga naar ellevie_travels op Insta.
Wist je dat…
-
…het International Center of Photography in 1974 werd opgericht en ooit aan Midtown’s Fifth Avenue zat, voordat het naar de Lower East Side verhuisde?
-
…Berenice Abbott na Atgets dood persoonlijk duizenden van zijn negatieven redde en daarmee de basis legde voor zijn huidige reputatie?
-
…veel SoHo‑galeries ooit illegale lofts waren, waar kunstenaars half stiekem woonden en exposeerden tussen de oude fabrieksmachines?
-
…Park West Gallery begon als galerie op cruiseschepen en pas later fysieke locaties in steden als New York en Las Vegas opende?
-
…je vanaf het ICP in minder dan 20 minuten met de metro in SoHo staat, maar dat je dan wel twee totaal verschillende kunstwerelden binnenstapt?
Aan het einde van de dag heb je een compact, haalbaar kunstprogramma gedaan: één museum, drie galeries, twee wijken. Zin in meer New York‑tips of verhalen uit het leven van een KLM-purser? Lees dan verder in mijn andere blogs over New York en Crewlife.
