Regen laat kleine druppels achter op onze gezichten terwijl we onze fietsen parkeren op het plein voor het Teatro Colón. De gevel, met sierlijke sculpturen en statige pilaren, straalt zelfvertrouwen uit dat niet helemaal bij de rest van de straat past. Buenos Aires is een stad waar niets helemaal is wat het lijkt, en dat wordt hier meteen duidelijk.
Teatro Colón, monument van ambitie
Ooit luisterde de elite hier naar Enrico Caruso, terwijl schepen vol graan de haven verlieten richting Europa. Het theater symboliseert de gouden eeuw van Buenos Aires, toen Argentinië tot de rijkste landen ter wereld behoorde. “Het is niet alleen een plek voor opera,” zegt Sander, onze gids, die hier al twaalf jaar woont. “Het is een herinnering aan een tijd waarin deze stad geloofde dat ze alles kon bereiken.” Die welvaart was ongelijk verdeeld: terwijl de elite binnen genoot van muziek, vocht de arbeidersklasse buiten voor een beter bestaan.
Tango en de ziel van de stad
Verderop staat een muur vol graffiti met een afbeelding van Carlos Gardel, de legendarische vader van de tango. In je hoofd hoor je de zachte tonen van een accordeon. Een danspaar beweegt alsof het met elke stap een verhaal vertelt, rauw en intens. “Tango is een uitdrukking van pijn, hoop en verlangen,” legt Sander uit. “Een verticale expressie van een horizontaal verlangen, zeggen ze hier.” De dans werd geboren in armere wijken zoals San Telmo, als manier om emoties te uiten in een stad vol onzekerheid.
“Achter elegante façades schuilt sociale strijd, onder het ritme van de tango ligt een melancholische ziel.”
Villa 31, overleven naast luxe
We fietsen verder over de Avenida del Libertador, waar statige gebouwen en verzorgde tuinen de sfeer bepalen. Retiro straalt luxe uit, tot we bij een gekleurde brug stoppen en het decor abrupt verandert. “Verder fietsen is niet veilig,” zegt Sander, wijzend naar Villa 31, een sloppenwijk net achter het spoor. De eerste aanblik is kleurrijk, roze, geel en blauw, maar het is slechts een façade. Achter die vrolijkheid schuilt armoede en criminaliteit, met Retiro als scherp contrast op een paar honderd meter afstand.
Eva Perón en de erfenis van de Peróns
Bij het standbeeld van Eva Perón, hoog boven de Avenida 9 de Julio, houdt Sander even halt. “Voor sommigen is ze een heldin die vocht voor de armen en vrouwenrechten,” zegt hij, “maar anderen zien haar als een symbool van politieke verdeeldheid.” Hij vertelt over een meisje uit Villa 31 dat dankzij gratis onderwijs kon studeren aan de universiteit van Buenos Aires. Tegelijkertijd wijst hij op de dualiteit van het Peronisme: tastbare voordelen voor de arbeidersklasse, maar ook een systeem van cliëntelisme waarin loyaliteit werd beloond en tegenstanders buitengesloten.
Van asado tot verborgen bar
Na een dag fietsen kiezen we tussen een gegrilde biefstuk bij La Cabrera, robuust en traditioneel, of experimenteel vega uit de Michelingids bij Chui Chui, met gefermenteerde groenten en zuurdesempizza uit een halfopen pakhuis. We eindigen de avond bij Harrison Nicky, een verborgen bar achter een sushirestaurant, met wortels in de tijd van de militaire dictatuur, toen mensen geheime ruimtes nodig hadden om aan censuur te ontsnappen. Een barman in een strak pak schudt cocktails terwijl zachte jazz de ruimte vult.
Buiten, terwijl we onze fietsen weer op slot zetten, laat een oude man zijn hond uit op het plein bij het Congresgebouw, zijn pas net zo onhaastig als de rest van de stad om ons heen.
Rain leaves small drops on our faces as we park our bikes on the square in front of Teatro Colón. The facade, with its ornate sculptures and stately columns, radiates a confidence that does not quite match the rest of the street. Buenos Aires is a city where nothing is entirely what it seems, and that becomes clear right away.
Teatro Colón, a monument to ambition
The elite once listened to Enrico Caruso here, while ships loaded with grain left the harbor bound for Europe. The theater symbolizes the golden age of Buenos Aires, when Argentina ranked among the wealthiest countries in the world. “It is not just a place for opera,” says Sander, our guide, who has lived here for twelve years. “It is a reminder of a time when this city believed it could achieve anything.” That prosperity was unevenly shared: while the elite enjoyed music inside, the working class fought for a better life outside.
Tango and the soul of the city
Further on, a wall covered in graffiti shows an image of Carlos Gardel, the legendary father of tango. In your head you can almost hear the soft notes of an accordion. A dancing couple moves as if telling a story with every step, raw and intense. “Tango is an expression of pain, hope and longing,” Sander explains. “A vertical expression of a horizontal desire, they say here.” The dance was born in poorer neighborhoods like San Telmo, a way to express emotion in a city full of uncertainty.
“Behind elegant facades hides social struggle, beneath the rhythm of tango lies a melancholic soul.”
Villa 31, surviving next to luxury
We keep cycling along Avenida del Libertador, where stately buildings and manicured gardens set the tone. Retiro radiates luxury, until we stop at a colorful bridge and the scenery shifts abruptly. “Cycling further is not safe,” Sander says, pointing toward Villa 31, a shantytown just past the railway. The first impression is colorful, pink, yellow and blue, but it is only a facade. Behind that cheerfulness hides poverty and crime, with Retiro standing in sharp contrast just a few hundred meters away.
Eva Perón and the legacy of the Peróns
At the statue of Eva Perón, high above Avenida 9 de Julio, Sander pauses for a moment. “For some she is a hero who fought for the poor and for women’s rights,” he says, “but others see her as a symbol of political division.” He tells us about a girl from Villa 31 who was able to study at the University of Buenos Aires thanks to free education. At the same time he points to the duality of Peronism: tangible benefits for the working class, but also a system of clientelism where loyalty was rewarded and opponents shut out.
From asado to hidden bar
After a day of cycling we choose between a grilled steak at La Cabrera, robust and traditional, or experimental vegetarian fare from the Michelin guide at Chui Chui, with fermented vegetables and sourdough pizza from a half-open warehouse. We end the evening at Harrison Nicky, a hidden bar behind a sushi restaurant, with roots in the era of military dictatorship, when people needed secret spaces to escape censorship. A bartender in a sharp suit shakes cocktails while soft jazz fills the room.
Outside, as we lock our bikes back up, an older man walks his dog across the square by the Congress building, his pace just as unhurried as the rest of the city around us.
Buenos Aires bezoeken, dit moet je weten
Buenos Aires bestaat uit achtenveertig wijken, elk met een eigen karakter. De meeste reizigers slapen in Palermo (relaxed, veel cafés) of Recoleta (klassiek, dicht bij het Colón). San Telmo is de bohemian kern, La Boca is kleurrijk maar overdag; ’s avonds mijden we die wijk. Voor eerste bezoekers is een basis in Palermo of Recoleta het meest logisch.
De stad is groot maar goed te doen: de metro (Subte) heeft zes lijnen en kost minder dan een euro per rit met een SUBE-kaart. Uber en Cabify werken overal, taxi’s zijn duurder maar goedkoop naar Europese maatstaven. Voor korte ritten in Palermo pakken we vaak de fiets via Ecobici.
De beste periode om te reizen: oktober tot december (lente) en maart tot mei (herfst). Januari en februari zijn heet en veel porteños zijn dan aan de kust. Juni tot augustus is de winter; koud in de nacht, aangenaam overdag; dat is ook wanneer Teatro Colón zijn hoogseizoen heeft.
Het geld: door de inflatie werken veel toeristen met de dólar blue-koers. Wisselkantoortjes op de Calle Florida en officiële Western Union zijn de meest gangbare adressen. Neem contant geld mee (dollars of euro’s) voor de beste koers; kaarten werken overal maar tegen de officiële koers.
Vaakgestelde vragen over Buenos Aires
Is Buenos Aires veilig?
Palermo, Recoleta, Puerto Madero en Belgrano zijn overdag en ’s avonds prima. Constitución, La Boca (na donker) en delen van Once vragen om oplettendheid. Zoals overal in een grote stad: geen telefoons open op straat, geen dure horloges of camera’s zichtbaar in het openbaar vervoer.
Hebben we Spaans nodig?
In Palermo, Recoleta en de toeristische adressen redden we ons met Engels. In de wijken en op de markten helpt basiskennis Spaans veel. Argentijns Spaans klinkt anders dan Spaans uit Spanje; wees niet verrast door de zangerige intonatie en de sh-klank waar wij y zeggen.
Hoeveel dagen hebben we nodig?
Vier dagen is een goed minimum voor de basics: Recoleta, Palermo, San Telmo, Puerto Madero en één avond tango. Zeven dagen geeft ruimte voor een dagtrip naar Tigre of Colonia in Uruguay; meer tijd in de cultuur.
Wat eten we minstens één keer?
Een parrilla (Argentijnse barbecue) met bife de chorizo en Malbec; empanadas bij een broodjeszaak; en een medialuna bij het ontbijt. La Cabrera in Palermo en Don Julio zijn de beroemde adressen; Café San Juan en El Preferido zijn iets minder toeristisch.
Hoe zit het met de inflatie?
De Argentijnse peso is instabiel; prijzen wijzigen wekelijks. Werk met dollars of euro’s, wissel klein bij; verwacht dat wat vandaag tienduizend peso kost, over een maand twaalfduizend kan zijn. Restaurants hebben soms twee prijzen: één met kaart, één cash met korting.
Wat zijn de must-sees als we maar drie dagen hebben?
Dag één: Recoleta en de begraafplaats, wandeling door Retiro, avondmaaltijd in Palermo. Dag twee: San Telmo op zondag voor de markt en Plaza Dorrego, avond in Puerto Madero. Dag drie: Palermo Soho en Hollywood, koffie bij LAB, een milonga in La Viruta of Salón Canning.
Over Elle
Elle Verbeek is reisjournalist en purser bij KLM. Ze schrijft columns en reisverhalen, deels voor eigen platform, deels voor Nederlandse magazines. Op Ellevie Travels deelt ze reisreportages van de bestemmingen waar ze naartoe vliegt of waar ze zelf naartoe reist.
Meer uit Buenos Aires
Visiting Buenos Aires: what to know
Buenos Aires is made up of forty-eight neighborhoods, each with its own character. Most visitors stay in Palermo (relaxed, café-heavy) or Recoleta (classic, close to the Colón). San Telmo is the bohemian core; La Boca is colorful during the day, though we skip it after dark. For first-time visitors, a base in Palermo or Recoleta makes the most sense.
The city is large but manageable. The subway (Subte) has six lines and costs less than a euro per ride with a SUBE card. Uber and Cabify work everywhere, and taxis are more expensive but still cheap by European standards. For short hops in Palermo we often use Ecobici bikes.
Best times to visit: October to December (spring) and March to May (autumn). January and February are hot, and many porteños are at the coast. June to August is winter — cold at night, pleasant during the day, and Teatro Colón’s peak season.
On money: with high inflation, many tourists use the dólar blue rate. Small currency exchange offices on Calle Florida and official Western Union counters are the standard options. Bring cash (dollars or euros) for the best rate; cards work everywhere but at the official rate.
Frequently asked questions about Buenos Aires
Is Buenos Aires safe?
Palermo, Recoleta, Puerto Madero, and Belgrano are fine day and night. Constitución, La Boca (after dark), and parts of Once call for extra caution. As in any large city: no open phones on the street, no expensive watches or cameras visible on public transit.
Do we need Spanish?
In Palermo, Recoleta, and tourist addresses, English will get you by. In the neighborhoods and at the markets, basic Spanish helps a lot. Argentine Spanish sounds different from Spain’s; expect the singsong intonation and the sh sound where the rest of the Spanish-speaking world uses y.
How many days do we need?
Four days is a solid minimum for the basics: Recoleta, Palermo, San Telmo, Puerto Madero, and one tango evening. Seven days makes room for a day trip to Tigre or Colonia in Uruguay, plus more time in the culture.
What must we eat at least once?
A parrilla (Argentine barbecue) with bife de chorizo and Malbec; empanadas at a bakery counter; and a medialuna for breakfast. La Cabrera in Palermo and Don Julio are the famous names; Café San Juan and El Preferido are a shade less touristy.
What about the inflation?
The Argentine peso is unstable and prices shift weekly. Work in dollars or euros, exchange small amounts, and expect that what costs ten thousand pesos today could be twelve thousand next month. Restaurants sometimes have two prices: one for card, and a slightly lower cash discount.
What are the must-sees if we only have three days?
Day one: Recoleta and the cemetery, a walk through Retiro, dinner in Palermo. Day two: San Telmo on Sunday for the market and Plaza Dorrego, evening in Puerto Madero. Day three: Palermo Soho and Hollywood, coffee at LAB, a milonga at La Viruta or Salón Canning.
About Elle
Elle Verbeek is a travel journalist and KLM purser. She writes columns and travel stories, partly for her own platform, partly for Dutch magazines. On Ellevie Travels she shares reportage from the destinations she flies to or travels to on her own.
More from Buenos Aires
Praktische tips uit dit verhaal Practical tips from this story
-
Historisch koffiehuis · uit 1912 Café El Ideal (Confitería La Ideal) — Monumentaal koffiehuis uit 1912, jarenlang gesloten en prachtig gerestaureerd. Marmeren vloeren, spiegels, obers in zwarte vesten. Toeristen met camera's naast oude mannen die hun krant openslaan alsof het nog 1952 is. Cortado met bruiswater, boterzachte medialunas. laideal.ar · @confiterialaideal · meer info
Historic coffee house · from 1912 Café El Ideal (Confitería La Ideal) — Monumental coffee house from 1912, closed for years and beautifully restored. Marble floors, mirrors, waiters in black waistcoats. Tourists with cameras next to old men opening their newspapers as if it were still 1952. Cortado with sparkling water, buttery medialunas. laideal.ar · @confiterialaideal · more info
-
Traditionele milonga Salón Canning — Klassieke tempo, kleine ronde tafels rondom de dansvloer, respect voor de codes. Kom mooi aangekleed en kijk goed naar de cabeceo. @saloncanning
Traditional milonga Salón Canning — Classic tempo, small round tables around the floor, all the traditional codes. Dress nicely and watch the cabeceo carefully. @saloncanning
-
Restaurant · vegetarisch · Villa Crespo Chuí — plantaardig fine dining in een groene loods — Een oude loods vol planten en filtered daglicht, waar groente de hoofdrol krijgt. Gerechten met chimichurri, geroosterde bloemkool en champignonpaté, zonder dat je vlees mist. chui.com.ar · meer info
Restaurant · vegetarian · Villa Crespo Chuí — plant-based fine dining in a green warehouse — An old warehouse full of plants and filtered daylight, where vegetables take centre stage. Dishes with chimichurri, roasted cauliflower and mushroom pâté that leave no room for missing meat. chui.com.ar · more info
-
Tangoshow met diner Tango Porteño — Groot art-decopodium, 30-koppig ensemble, zestien dansers en een steak-diner. Toeristisch én goed — als je maar één tangoshow doet. tangoporteno.com.ar · @tangoportenoba · reserveren · meer info
Tango dinner show Tango Porteño — Grand art-deco venue, 30-piece ensemble, sixteen dancers and a steak dinner. Touristy and good — if you only see one show. tangoporteno.com.ar · @tangoportenoba · book · more info
-
Steakhouse · asado · Palermo Soho La Cabrera — legendarische parrilla in Palermo — Argentijns rundvlees in zijn puurste vorm, gegrild op houtskool en geserveerd met een parade aan kleine bijgerechten. Voor 19.00 uur reserveren tegen zachte prijzen, daarna wachten in de rij. lacabrera.com.ar · meer info
Steakhouse · asado · Palermo Soho La Cabrera — legendary parrilla in Palermo — Argentine beef in its purest form, grilled over charcoal and served with a parade of small side dishes. Reserve before 7 PM for softer prices, otherwise queue with the crowd. lacabrera.com.ar · more info
-
Trein · voorstadslijn Tren Mitre — Retiro naar Tigre — Elke ~15 minuten vertrekt vanaf Retiro een trein van de Mitre-lijn richting Tigre, de toegangspoort tot de Paraná-delta. Rit duurt 50–70 minuten. Zelfde trein kan vanaf twee platforms vertrekken — even opletten. argentina.gob.ar · meer info
Train · suburban line Tren Mitre — Retiro to Tigre — A Mitre line train to Tigre, the gateway to the Paraná delta, leaves Retiro roughly every 15 minutes. The ride takes 50–70 minutes. The same train can leave from either of two platforms — worth double-checking. argentina.gob.ar · more info