Column Column
Als het blijft sneeuwen If the snow keeps falling
Over een winterochtend voor vertrek, sneeuw op straat en de vraag of je wel of niet met koffer op pad gaat. About a winter morning before departure, snow in the street and the question whether to travel with a suitcase or not.
Een winterochtend voor vertrek
Ik sta in mijn slaapkamer en kijk naar buiten. Sneeuw dwarrelt naar beneden. Op sociale media verschijnen de hele week al berichten over chaos op de luchthaven. In het nieuws gaat het nergens anders over.
Verhalen over vluchten die niet vertrekken. Over boze passagiers die je tegemoetkomen terwijl je probeert je werk te doen. Over urenlang wachten in een toestel, met omroep na omroep over vertragingen. Over last-minute wijzigingen in het rooster.
Op bed wacht een lege plek op een koffer. Hij staat er nog niet. Het advies is om zonder koffer te reizen. Maar je kunt zomaar op een andere bestemming belanden en met slippers in min twintig eindigen. Ik kijk naar mijn uniform. Wat neem je mee als je niet zeker weet waar je uitkomt?
Wat neem je mee als je niet zeker weet waar je uitkomt?
Op mijn scherm licht een appje op: “Heb jij ook last van de gevolgen van het weer?” Lief. Ik glimlach.
Last is urenlang vastzitten in een toestel dat aan de gate blijft staan. Last is aankomen zonder bagage en zonder schone kleren. Last is zoeken naar een hotelkamer die er misschien niet meer is. En het meest lastige is improviseren met wat je bij je hebt, omdat je dacht dat het wel mee zou vallen.
Oplossen kan je op deze momenten niet. Je luistert voornamelijk. Je laat iemand praten en wacht tot de woorden op zijn. Je geeft ruimte voor frustratie, voor wachten, voor het gevoel dat alles buiten bereik ligt.
Ik leg een extra paar sokken klaar. Toch ook die winterjas. Niet alleen een zomerjurk en een bikini. Misschien toch die koffer. Of alleen een opzettas. Alles is samen net te zwaar.
Buiten blijft de sneeuw rustig vallen. Binnen weeg ik af hoe voorbereid ik wil zijn. Reizen zonder koffer klinkt efficiënt, tot je ergens strandt en beseft dat voorbereid zijn soms betekent dat je meer meesleept dan je lief is.
Ik typ terug: “Nog niet.” Mijn blik blijft hangen bij de lege plek op m’n bed.
A winter morning before departure
I stand in my bedroom and look outside. Snow drifts down. All week social media has been full of stories about chaos at the airport. It’s all the news is about.
Stories of flights that don’t depart. Of angry passengers you face while trying to do your job. Of waiting for hours in an aircraft, with announcement after announcement about delays. Of last-minute changes to the schedule.
On the bed, an empty spot waits for a suitcase. It’s not there yet. The advice is to travel without one. But you can end up at another destination and stand in flip-flops in minus twenty. I look at my uniform. What do you take when you’re not sure where you’ll end up?
What do you take when you’re not sure where you’ll end up?
A message lights up on my screen: “Are you also dealing with the weather?” Sweet. I smile.
Dealing is being stuck for hours in an aircraft that stays at the gate. Dealing is arriving without luggage and without clean clothes. Dealing is looking for a hotel room that may not exist anymore. And the hardest part is improvising with what you have, because you thought it would blow over.
You can’t solve anything at these moments. Mostly, you listen. You let someone talk and wait until the words run out. You make space for frustration, for waiting, for the feeling that everything is out of reach.
I lay out an extra pair of socks. That winter coat too, then. Not just a summer dress and a bikini. Maybe the suitcase after all. Or just a carry-on. Everything together is just a bit too heavy.
Outside, the snow keeps falling quietly. Inside, I weigh how prepared I want to be. Traveling without a suitcase sounds efficient, until you strand somewhere and realise being prepared sometimes means dragging more with you than you’d like.
I type back: “Not yet.” My eyes linger on the empty spot on my bed.
Meer crewlife
Over Elle
Elle Verbeek is reisjournalist en purser bij KLM. Ze schrijft columns en reisverhalen, deels voor eigen platform, deels voor Nederlandse magazines. Op Ellevie Travels deelt ze reisreportages van de bestemmingen waar ze naartoe vliegt of waar ze zelf naartoe reist.
More crew life
About Elle
Elle Verbeek is a travel journalist and KLM purser. She writes columns and travel stories, partly for her own platform, partly for Dutch magazines. On Ellevie Travels she shares reportage from the destinations she flies to or travels to on her own.