Column Column
Ga ik nog slapen? Sleep, or stay awake?
Na een nachtvlucht begint de echte ellende pas als je thuis bent. Over lijstjes, pauzes en de vraag die elke crew kent: nu slapen of doortrekken? After a night flight, the real trouble only starts once you get home. About lists, pauses and the question every crew knows: sleep now, or push through?
De laatste passagiers zijn van boord gestommeld en ik voel hoe de nacht in mijn hoofd is gekropen. Ja, ga ik nog slapen? In gedachten sta ik al thuis.
Het lijstje
Ik ga mijn lijstje af: sleutels, paspoort, mijn trui die nog in het kastje hangt, ovenhandschoenen. Alles bij me.
‘En jij?’, vraag ik. ‘Zijn de kinderen meteen bij je?’
De oudste heeft een speelafspraak, zegt ze; de jongste kan nog wel een uurtje naar bed. Dan kruip ik er zelf ook in. Jarenlang heb ik zo mijn slaap na een nachtvlucht ingehaald: hier een uurtje, daar een uurtje.
Fastforward na de vlucht
De ellende begint eigenlijk pas als je terugkomt. Je bent brak en je wil alles inhalen wat je gemist hebt: de kinderen van school halen, koffie met vriendinnen. Tegelijk wil je niets liever dan in je bed verdwijnen en de eerste dagen niet meer naar buiten komen. Het voelt alsof iemand een stuk tijd tussen de vluchten heeft uitgeknipt en je nu in fastforward alles moet goedmaken.
Ga jij nog slapen?
Filmisch op stop
Op stop lijkt het leven bijna filmisch. Je slentert door New York, ontdekt een koffietentje in Soho waar je nog niet eerder bent geweest. Aan het raam zie je het drukke leven voorbijrennen. Zakenmensen en joggers in leggings; iedereen is onderweg naar iets. Jij zit op pauze, lepelt in je pumpkin spice latte en kijkt hoe de slagroom langzaam oplost tot een dunne, witte sluier op je koffie.
Tot je thuiskomt en de vraag begint: wat is nu verstandig? Ga ik meteen slapen, met het risico dat ik wakker word alsof er een tractor over me heen is gereden en ik vannacht weer klaarwakker lig? Of trek ik door tot vanavond, ergens rond acht, negen uur, en stort ik dan in één keer neer? En wat als ik dan zó moe ben dat slapen juist niet meer lukt?
Schade beperken
Vroeger schudde ik even met mijn hoofd en ging het wel weer. Nu draait alles om schade beperken: een beetje gezond eten, genoeg water, niet te veel koffie (met slagroom) en vooral hopen dat je lijf nog met je meewerkt. Want mail, appjes en boodschappen kun je inhalen, maar slaap blijft altijd schipperen.
Thuis trek ik mijn koffer de gang in, trap mijn schoenen uit en loop naar de slaapkamer. Ik sla het dekbed open, trek de elektrische deken eruit en druk op het knopje. Even later zak ik weg in mijn warme bed.
The last passengers have shuffled off the plane and I feel the night creeping into my head. Yes, am I still going to sleep? In my mind I am already home.
The list
I go through my list: keys, passport, the sweater still hanging in my locker, oven mitts. Everything with me.
‘And you?’ I ask. ‘Are the kids with you right away?’
The oldest has a play date, she says; the youngest can still go to bed for an hour. Then I’ll crawl in too. For years I have caught up on my sleep after a night flight this way: an hour here, an hour there.
Fast-forward after the flight
The misery actually starts once you get home. You are foggy and you want to catch up on everything you missed: pick up the kids from school, coffee with friends. At the same time all you want is to disappear into your bed and not come outside for the first few days. It feels as if someone cut a piece of time out from between the flights and now you have to make it all up in fast-forward.
Are you going to sleep?
Cinematic on layover
On a layover, life almost looks cinematic. You wander through New York, discover a coffee shop in Soho you have never been to before. At the window you see the busy life racing past. Business people and joggers in leggings; everyone is on their way to something. You are on pause, spooning your pumpkin spice latte, watching the whipped cream slowly dissolve into a thin, white veil on your coffee.
Until you get home and the question starts: what is the smart move now? Do I sleep right away, at the risk of waking up as if a tractor rolled over me and lying wide awake again tonight? Or do I push through until this evening, somewhere around eight or nine, and then crash in one go? And what if I am then so tired that sleep itself no longer works?
Damage control
I used to just shake my head and it would pass. Now everything is about damage control: eat a bit healthy, enough water, not too much coffee (with whipped cream) and above all hope your body still cooperates. Because you can catch up on mail, messages and errands, but sleep always stays a balancing act.
At home I drag my suitcase into the hall, kick off my shoes and walk to the bedroom. I open the duvet, pull out the electric blanket and press the button. A moment later I sink into my warm bed.
Meer crewlife
Over Elle
Elle Verbeek is reisjournalist en purser bij KLM. Ze schrijft columns en reisverhalen, deels voor eigen platform, deels voor Nederlandse magazines. Op Ellevie Travels deelt ze reisreportages van de bestemmingen waar ze naartoe vliegt of waar ze zelf naartoe reist.
More crew life
About Elle
Elle Verbeek is a travel journalist and KLM purser. She writes columns and travel stories, partly for her own platform, partly for Dutch magazines. On Ellevie Travels she shares reportage from the destinations she flies to or travels to on her own.