Er is dat ene fragment uit Anger Management. Adam Sandler zit in een vliegtuig, probeert rustig te blijven, maar wat begint met een misverstand, eindigt in pure chaos. Soms zie ik dat voor me wanneer ik erbij word geroepen, aan boord.

Wanneer ik aankom, staan twee mannen tegenover elkaar in het gangpad. Schouders gespannen. Te dicht op elkaar. Woorden vliegen heen en weer. Iets over een stoel die naar achteren ging. Een hoofd dat geraakt wordt.

“Ik heb nog excuses gemaakt.”
“Wat nou excuses? Dan hoor je die stoel nog niet naar achteren te zetten.”

De toon is al veranderd als ik ertussen ga staan. Stemmen verheffen zich, bovenlichamen buigen naar elkaar toe. Omstanders kijken op. Kijken weg.

Zijn vrouw is inmiddels huilend naar achteren gelopen. Het kind naast hem zit op zijn stoel met een plastic bekertje. Het valt op de grond. Hij raapt het op, zonder op te kijken.

“Als hij niet met een vrouw en kind had gereisd, had ik hem laten voelen wat respect is!” schreeuwt de een.

De lucht voelt dikker. De ruimte wordt kleiner, alsof de zuurstof even wordt weggenomen. Je voelt je hartslag omhoog gaan. Ergernis is inmiddels dreiging.

Waarom escaleert het juist nu? Misschien omdat het laat is. Omdat iedereen moe is. Mensen stappen aan boord met hun eigen verhalen, balancerend op de rand van hun geduld. Een botsing van stoelen wordt dan al snel een botsing van grenzen.

Ik blijf even staan. Vraag ze om te gaan zitten. Dan ga ik door mijn knieën, tussen hen in en luister naar beide verhalen afzonderlijk.

“Wat heeft u nodig om, voor uzelf en uw buurman, de vlucht rustig te laten verlopen?” Een oordeel of debat laat ik achterwege. Ze geven allebei hetzelfde antwoord.

De spanning zakt weg. Langzaam, maar zichtbaar. Verdunt tot iets menselijks: vermoeidheid, frustratie. We maken een afspraak.

Later, als de cabine zacht suist, breng ik de vrouw terug naar haar stoel. Ik vraag de man ervoor of hij zijn stoel even naar voren wil zetten, zodat ik mevrouw rustig op haar plek kan laten gaan zitten. Daarna zet hij zijn stoel heel voorzichtig weer naar achteren.